Friday, February 18, 2011

Bwiset!!!

2 investigated
First and foremost I apologize the people who may happen, by accident, to read this stupid post. I won't be running around the bush anymore. This post is nothing but a rant, a note filled with foul words. (This won't be purely English.)

Yes you're right. Nabwiset talaga ako. Ano, masaya na kayo? Langya, pinagutom niyo pa ako. Pinsakit niyo pa ulo ko. Nasira pa bag ko. If I die of starvation, would you pay for the expenses of my burial? If I survived, would you pay the bills for the expenses in the hospital when I get hyperacidity or worse, ulcer? If I would become dehydrated, do you have the enough water to replace the loss? And last, if darkness is all my eyes would see, CAN you stop me from summoning all the forces? No, right?

You wasted my f*ck*ng time. Ako'y nagdesisyon na hindi nalang umuwi galing sa aking alas kwatrong klase para maging maaga sa dipugang alas siyeteng gawaing iyan kasi isa nga naman DAW kami sa magpepresenta at dahil medyo malayo-layo rin naman ang aming bahay.

Naguba pa ang akong bag. Kung nipauli pa unta ko sa, nailisan pa unta ang akong bag. Wala na unta ko gabakutot ug gunit sa akong bag.

Hindi ako nagsnack kasi alam kong mayroon libreng snack. Hindi ako naghapunan kasi alam ko na hindi naman siguro ganoon katagal matatapos ang taeng show na iyon.

Pero isa pala akong malaking tanga. I used the wrong time zone. I forgot that the time zone they are using is not the UTC/GMT + 8:00 that I have in my watch. I forgot that their clocks are in daylight saving time. How stupid it is of me to have not eaten prior to the event. I know very well that if they're in DTS for sure the show would be til the sun's next rise.

Okay na sana. All's alright with me. I am patient and I can extend my patience. I can wait for some time until it shall be my turn even if without food or water. Oh yes I can do that. I'm a god right? No, I'm not a god. If I am, then there would be some news in the tv about mysterious disappearances in a college event. i must be a demigod by then. I can survive that. I'm like a robot. You don't have to worry my emotions.

Okay, that's sarcastic. BAKA! Do you think that the displacement between our house and that of the event venue is just like a kilometer? Have you ever thought of other people's situations? Not all people are living just a step away from that door. Not all communities have no curfews. And not all the time that there would be vehicles that would drive me back and forth, back and forth, back and forth whenever I want and wherever i want to go.

Did you know that when I received the news that our presentation is canceled, I actually wanted to curse and swear in all of the languages that I know? P*st*ng y*w* mo! D*p*g*! N*mp*ch*! Di Immortales! Ah* kh*r*! *j* d* p*t*! St*rc*m!  Too bad, I am soo tired and so hungry to utter those ill-made words. Too bad I am so bored of watching some stupid performances. Let me be frank, some performances were better off not shown to the people. Trying hard performers. Mahiya kayo sa balat niyo! Talent tawag niyo diyan? So iba na meaning na talent ngayon. Siguro ay hindi ako kagaling kumanta or magperfrom at maaaring walang karapatang mag kritiko. Pero kailangan pa ba talagang walang hiyain ang inyong presentasyon? Kung may ihihigat pa nga ba ang inyong kakayahan ay bakit hindi na i-angat pa ha?

Sana masaya kayo sa ginawa niyo. Sana busog kayo sa mga pagkain niyo. One thing I can say is that I AM TIRED. I have performed already in the Luce Auditorium. I have achieved my goal to perform in Luce. It won't be of matter to me if I won't be performing again. Let's see what shall happen.

I AM DONE!


(Some of the words are in idioms and in codes. I know that this has no point. But, hey a rant is a rant. Deal with it!) 





Nabwiset jud ko. Unya lipay namu ha?

Monday, February 14, 2011

Mahal Kita, Aking Kaibigan

5 investigated
Dahil sa nauso na rin ata ang mga post tungkol sa pag-ibig ay minabuti ko sumunod na rin. Sa ilalim ay isang tulang ginawa ko noong 2nd year high school pa lang ako. Ito ang kauna-unahang tula kong nagawa na Tagalog at may anim na saknong. Hindi ko talaga ito gustong i-post o ipakita nang muli sa mga kaibigan kasi parang di ko feel ang pagkakasulat ko dito.Isa pa, wala itong ensaktong sukat.

Bahala na nga. Basta maligayang araw ng mga puso sa nyong lahat! :D

Mahal Kita, Aking Kaibigan

Minsan sa aking paglalakad,
Isang panauhin sa aki'y tumambad.
Mga ngiti niya'y kaytamis
Sa aking isip, siya'y di maalis.

Sa kanya, ako'y bumati't nagpakilala
At ganoon na rin ang ginawa niya.
'Yon ang simula ng isang pagkakaibigan
Dulot sa akin ay labis na kaligayahan.

Naging malapit kami sa isa't isa
Hanggang sa kanya ako'y nahuhulog na.
Kaya't ako'y nalungkot nang siya'y aalis pala
Sa malayo lugar siya papunta.

Sa daan ay iniwan niya akong nag-iisa
Hinabol ko siya ay baka mapipigilan pa
Bago magpaalam nais ko sanang magtapat
Ng pag-ibig kong itong di nararapat.

Ako'y napahinto nang ma biglang bumusina
Agad siyang sumigaw at ako't itinulak niya
Iniligtas niya ako at siya'y nasagasaan
Upang ang buhay ko'y hindi mawakasan.

Siya'y inakap ko at kamay ko'y kanyang kinuha
At sa aking mga bisig siya'y napaluha
Sa mga huli niyang salitang aking pinakinggan:
"Mahal kita, aking kaibigan." :'c

Oo na. Masyadong mabilis ang kwento tapos pinatay ko pa ang babae. Nagmamadali lang naman ako sa paggawa niyan kasi kailangan mayroon i-recite sa harap ng klase. Muli, Happy Valentine's Day sa lahat (kasali na doon ang mga loveless like me. :c ) Paalala: iskedyuld p ito kasi may pasok pa po ako.

Saturday, February 12, 2011

Among the 6 Idiots, Who are You?

1 investigated
It took me quite a long time to post this one. I actually planned to make this post few days after watching the Bollywood film "3 Idiots". Obviously, if you have read this post you’d know that it had been probably been not just few days since I watched it because I’m k-kinda bise.

This post by the way is based on the 2009 Bollywood flim “3 Idiots.” If you have seen it already, you must be wondering of who in the universe of the film are the 4th, 5th and 6th idiots. If you haven’t seen it, I guess it’s about time that you really should and I suggest you stop reading now before something awful happens. Ses!

Let me tell you then of who these idiots are. First comes the main characters, Ranchoddas "Rancho" Shamaldas Chanchad /Phunsukh Wangdu, Farhan Qureshi, and Raju Rastogi. But of course, haven’t you thought o others as idiots, too? Like Chatur “The Silencer” Ramalingam , Viru “Virus” Sahastrebuddhe and Suhas?

So who are you among the mentioned ones?

First is Farhan Qureshi. In the film, he is the first character to be introduced who, by the way, is also the narrator of the movie. Even since his still has no knowledge, that is, even since his birth, his fate is already decided by his family which is to become a Mechanical Engineer. Despite having no passion for engineering, he chose to follow his father’s wishes. Little did they know that Farhan’s real passion is photography. He actually planned to mail a letter to a famous photographer to become his assistant but decided to enrol in an engineering school instead. In the course of his college time in the engineering institution he found out that he is not really meant for engineering which is why he always lands the last place during examinations. Are you Farhan who lives what he is told to live, even if means not living his passion and even if it means living in pretense?

Then enter Raju Rastogi . He is the second idiot to be revealed.  He is shown in the movie as a god-fearing man (I don’t who the god he is worshipping to so I had it in lowercase letters). He strives very hard to help his poor family. He wants to become an engineer so that he can help hi mother earn money, he can help for the medications of his paralytic father and so that he can finally buy a car (the dowry being asked by the family of his sister’s fiancĂ©e).  Although he really wants engineering, he still usually lands next to Farhan being second-to-the-last in the exam results. He always fears of the future and is shown to have worn a lot of charms and rings for his luck. The charms however did no help to him. Are you then Raju who although lives his passion in the present yet lives in the constant fear of tomorrow?

Then here comes Ranchoddas "Rancho" Shamaldas Chanchad. He doesn’t just like engineering; he loves it. However, he is usually thrown out of the class because he argues with the stupid teaching of his professors. Albeit that, he still spends his free time to join other classes and believes that even if it is the class that he joined is of higher years he grabs it because it is knowledge. Soon, we discovered that Rancho is not really Rancho. He is actually just a servant in the Chanchad mansion and poses for the real Ranchoddas so that the real Ranchoddas would get an engineering degree. Are you just like Rancho who lives what he loves, loves what he lives whatever it costs him even if it would mean living a lie and losing his identity?

Then, here’s the fourth idiot, Chatur “The Silencer” Ramalingam. In some sense, he is a good student. Ask him to define what a machine is and he would give you the answers a dictionary would tell you yet in reality he doesn’t really understand what a machine is. He knows what he defines yet does not understand it. He just crams himself with book definitions and takes pills from a quack to “absorb” what he read. In result of the pills, he silently produces a big amount of methane gas (joke! It’s actually fart) and hence the nickname “The Silencer.” In one occasion in the film he is to deliver a speech. To impress the director of the institute, he made the school librarian to make it. Because he does not really know how to speak Hindi, he just memorizes the words without knowing that some of the words were actually replaced by Rancho. He is then led to shame because of his ill-written speech. Also, during exams Chatur would slip Men’s Magazines into the rooms of his classmates so as to disturb their studying. He believes that there are two ways to be on top – one is to strive hard and the other is to push others behind.  Do you, just like him, memorizes all that is from the book yet has no understanding of what you memorized? Are you someone who would make it to the top even if it means pulling others down and pushing them behind? So are you Chatur, who no matter what it costs would try to chase success?  

How about the director, Viru “Virus” Sahastrebuddhe? He is the very competitive man behind the success of the ICE (Imperial College of Engineering). This director of the school is obviously an excellent man. However, he lives in the belief that life is a race. If you don’t run fast to chase success, you’d soon be left behind, that is what he believes. He believes that for a person to succeed, one should be like the koel bird who lays eggs into other birds’ nest and pushes down to earth the eggs of the other birds. Are you just like Virus who thinks that life is but a race and that one should run for himself and himself alone?

Or Suhas, maybe?
(Nah, I did not really want to include him.) He is no other a walking price tag. Nothing else matters to him but the price of what he buys. It is like in every conversation that he has he would mention the price of his things. Step on his shoes and he’ll shout to the world that somebody just stepped on his $100, Italian made, hand-woven shoes. Are you just like him, that only money matters to you and nothing but money alone?

I will leave the answer to you. After all, no knows yourself better than you do.


In the film, Farhan soon got the courage to tell his father about his real passion just when he is about to graduate his engineering course. Things turned out well and he succeeded and even if his income is not as big as that of engineer, he is happy for he lived his passion. Raju did not live in constant fear anymore. He landed into a good job and was able to succeed too. Rancho was then revealed to be actually Phunsukh Wangdu, a scientist with 400 patents (whoah! Over-over!).  Chatur? Oh well, he’s just the same idiot thinking that he is already on the top above all others and of Rancho only to discover that Rancho is actually Phunsukh, the scientist whom he wants to close a deal with. Of course, Phunsukh did not sign it. And Virus? I don’t know. Let’s just assume that he changed for the better after he gave Rancho the ever magnificent space pen which is just to be given to a brilliant student. How about Suhas? No, just like Chatur he never changed, still an effin’ walking price tag.


As for me, I have no single answer. I think then that I am like Farhan. I also took an Engineering course but I know deep inside that mathematics is not really something that I am good at. I do not actually see myself as an engineer someday. Nobody actaully forced me to go into engineering but there is nothing else that I'd choose. However, if I would quit engineering, to what course should I shift? Nothing. there is nothing in my mind but engineering. Also, I maybe some kind of like Rancho. I am actually a very curious person but of course, I could not be as smart as him. With Chatur, the only thing we're a bit the same is that I'm kind of bookish but nonetheless I am not like him who has to pull others so that I'd be on top. Moreover, I think then that I am more like of Raju. Although I may appear optimistic (char!) I'm a bit of fearful. I am fearful of what tomorrow may hold yet makes no move so that I am not to fear the future.

You, yes you. How about you? Who are you among the idiots?

From the Shelf: "Five Little Pigs" (also "Murder In Retrospect") by Agatha Christie

0 investigated



"Five Little Pigs" (also "Murder In Retrospect")
by Agatha Christie

"Beautiful Caroline Crale was convicted of poisoning her husband, yet there were five other suspects: Philip Blake (the stockbroker) who went to market; Meredith Blake (the amateur herbalist) who stayed at home; Elsa Greer (the three-time divorcee) who had roast beef; Cecilia Williams (the devoted governess) who had none; and Angela Warren (the disfigured sister) who cried 'wee wee wee' all the way home. It is sixteen years later, but Hercule Poirot just can't get that nursery rhyme out of his mind!"
-from  Agatha Christie's site's description about this book



DATE & TIME FINISHED READING: 
-11-11; time range between 3:30-3:50 PM (UTC +8.00)

-To be honest, I do not really have an idea of who the real murderer is not until the great detective Poriot told me so. I want to spoil now because what I shall tel won't really have no bearing at all. I did not really have any idea of how one of the persons could have killed Amyas. It's just that I really thought that Amyas there is secret behind his last painting. I really thought that there is some code behind the colors. I was quite wrong and quite right. That is the only thing I can spoil.

Also, the title of the book that I borrowed from the lib was really "Murder in Retrospect" but I found it's alternate title cute. In the course of my reading time, I found the original title (five little pigs) quite strange. That is because I did not know what the nursery rhyme is. It is said that the 5 little pigs in this story are the 5 suspects. But oh well, the nursery rhyme won't be of much help but here's the most common version of that rhyme anyway:

   This little piggy went to market.
    This little piggy stayed at home.
    This little piggy had roast beef,
    This little piggy had none.
    And this little piggy went "Wee! Wee! Wee!" all the way home.

MY RATING: 8 of 10 stars!

Bise

0 investigated
Sorry, I cannot hear you
I'm kinda bise.
K-kinda bise

K-kinda bise
Sorry, I cannot hear you, I'm kinda bise.
-"Telephone" (murdered version)

Oops! So gayness ah. haha. Peace, I have no thing for gays. Bigla lang itong napunta sa isip ko sa buong linggo. Bise-bisehan nga naman ang inyong lingkod kaya nung may biglang kumanta nito ay ito ang naalala ko. Yung k-kinda busy part. Yun lang ang makuha kong tandaan at kinailingan ko pa talagang i-google ang lyrics ng kantang ito para lang may panimula sa post. haha. Matagal-tagal din akong di nakapost kaya tumo-two-in-one ang post ko ngayon. Oops! hindi yang telephone na yan ang kwento. Eto...

-Eleksiyon-
Una sa lahat ay hindi po ako tumakbo sa Student Governement ng aming kolehiyo. Pangalawa, hindi rin po ako miyembro sa dating Student Government ng aming kolehiyo. Pangatalo, hindi rin po ako opisyal na miyembro ng COMELEC sa nasabing eleksiyon. Pang-apat, isa lang po akong hamak na mamboboto at tagatanggap ng bayad sa binoto. Joke! Wala pong vote-buying na nagaganap at kung meron man ay malalam ko ito. Wala silang takas sa aking mala-Odin na all-seeing eye at sa aking super-heightened hearing. haha.

Kahit na isa lang akong mamboboto ay medyo naste-stressed din ang inyong langkad. Kaibigan lang naman ako ng ilan sa mga kandidato at kaibigan din ako sa mga nasa COMELEC. Isa pa eh medyo nagiging espiya kunway ako sa ibang partido. Nalalaman ko kung ano ang mga da moves na kanilang ginagawa.

Minsan eh narinig ko ang kabilang partido na nagdidiskusyon ukol sa kanilang tsansang manalo. Sinusubukan nilang tumaktika sa kung saang kurso sila malakas. Sa mga CE (Civil Eng) ba, sa ME (Mechanical Eng) ba, sa EE (Electrical Eng) ba o sa Comp Eng (Computer Eng) ba. Alam nila na isa diyan ay kumpiyansa sila na sila ay panalo. Sa isang kurso naman ay siguradong sa iba papanig (sa kaibigan ko). Ang boto nila ay nakatay nalang sa mga ME at Comp Eng (kurso ko) kasi medyo kalat kami at hindi united o di pareho kung mag-isip.
Hindi ko na masyadong narinig pa ang mga sumunod.

Isa din sa mga tactics na ginawa ng kabila ay ang mangumbinse ng isa-isa. Yun ang aking pakiramdam. Minsan kasi ay nilapitan ako ng isa sa mga kandidato at tinanong kung may number ba daw ako ni Juana dela Cruz at ni Pedro at nina blablabla. Pinahiram ko na lang sa kanya ang cp ko at parang kinopya ata niya lahat. Parang may balak pa atang i-GM sila na iboto siya. Well, baka hindi nga. Masyado lang akong mapanghusga.

Pabilisin nating ang kwento. Ako nga pala ang 4th ever voter., Ballot N0. 004 nga naman ang sinulatan ko. Kasi naman kaklase namin ang COMELEC Chair at matapos ang aming 7-8AM na class ay nagsimula na kaagad. Noong gabing iyon ay nagbibilang na sila. Ako naman ay nag-eensayo para sa isang contest. Natapos nalang ang practice namin ay di parain sila natapos. Naawa tuloy ako sa mga martir na 5 COMELEC members na nagbibilang. Tinulungan ko nalang sila sa pag-tally. Tutal, hindi lang naman ako ang nagta-tally kaya ok lang. Medyo ume-11pm na nun kaya nagpaalam na ako sa kanila at umalis. Natakot ako nun kasi mukhang di mananalo ang mga bet ko. Laking tuwa ko na lang ng malaman ko na nanalo ang mga bet ko maliban sa isa. Okey na lang din kahit papaano ay okey pa rin sa akin ang nanalo.

-Inter College Chorale-
Hay bise nga talaga ako. Sumali pa ako sa Inter College Chorale Competition sa amin Unibersidad. Medyo may karanasan naman din ako sa pagkanta sa mga koro kaya okey lang sa akin. Ang takot ko lang eh baka ilagay nila ako sa Tenor. Isa pa naman sa mg Conductors namin ay nakasama ko sa aming Men's Glee Club. Second Tenor pa naman ang inyong lingkod dun. Baka dun din niya ako ilagay. Kung kaya't umi-imba moves ako at nagmakaawa, lumuhod sa aking kakilala na sa Bass voice nalang ako ilagay. At natupad din naman ang pag-iiyak. (Char lang po yang lumhod at umiyak ha). Ang kinatatakot ko lang nito eh hindi kami umaabot sa minimum members. Good luck sa amin.


(Sige na. Tatapusin ko na to at may meeting pa kami. Syet! Late na naman ako nito.)

Tuesday, February 8, 2011

Kampanya

0 investigated
Hahay! Nakakastress ang araw ngayon. Kasi naman nagsunog po ng kilay ang inyong lingkod. Sa madaling sabi, ako ay madaling araw nang nakatulog. Ano pa? Eh di na-late ako. haha. Sino ba naman ang hindi? Ala una ng umaga na ako natulog at ang unang klase ko pa ay sa alas siyete ng umaga. Isa pa, umulan pa ng napakalakas. Well, hindi naman ako masyadong affected sa pagkakahuli sa klase. Pagdating ko pa nga, mga 7:05 eh kakasulat pa lang ni Sir Iggy sa whiteboard. Ibig sabihin ay kakarating lang din niya.

Tapos, isa pa itong Case Study namin sa Rel 61 (Christian Ethics). Ang grup namin ang magpepresenta sa buong linggo. Isa din iyan sa dahilan kung kaya't ako ay inumaga na sa pagtulog. Dahil bakante naman ang oras ko mula 7-8AM ay ginamit ko na lang ito para tapusin ang aming pinkamamahal na powerpoint presentation tungkol sa prostitusyon (ang topic namin). Medyo natotola (tola as in tulala) ako kasi nilagyan ko pa ng introduksyon na yung tipong para-maiba style. Ikinumpile (as in compile) ko ang iba't ibang slang terms, minsan derogatory terms ng prostitute. Siguro madali lang ito kung isipin. Pero ano pa, nahirapan ako, kasi naman inisa-isa ko pa ang pag-animate sa mga salita. Akalain mo, apatnapu't limang salita pala ang ginamit ko dun.

Hay! Medyo nawawala ata ako sa aking pamagat. Sige sige, ito na ang kwento sa likod ng pamagat.

Eleksiyon na naman dito sa aming kolehiyo. Ano pa, eh di medyo dumada-moves ang mga kandidato para makuha ang inaasam-asam na boto. Ako, kilala ko na sino ang dapat kong iboto. Hindi ko lang ito sasabihin, medyo halata naman eh at tsaka wala naman  siguro nakakakilala sa kanila dito. Isa pa eh nag-aa undercover na naman ako. Ang hindi ko lang nagustuhan sa eleksiyong ito ay may isang partido na medyo hindi sigurado ang kanilang mga kandidato. Yung tipong ang alam mong tatakbo bilang mayor Pedro at si Juan ang sa bise mayor tapos sa ibang source naman ay si Juan naman ang mayor at si Pedro ay naging bise o di kaya seckretarya blablabla. Hindi ko ito nagustuhan kasi parang sila ay tumakbo lamang para mayroon lang kumalaban sa isang partido. Kumbaga, para walang winner by default. Masyado hindi sigurado ang kanilang partido, paiba-iba naman kasi ang naririnig ko. (Isa din pala ito sa aking ginagawa. Ako ay nakikinig kung sino ang tatakbo at sino ang hindi.) Tsaka, ang partidong aking itinutukoy ay medyo hindi ako nakakarelate sa kanila. Yung ano ba, mahihirapan kang sumabay. Medyo dominating kasi sila. And I repeat, dominating, as in pandiwa talaga. Hindi rin sila masyadong pumapansin.

Natuwa din ako sa sinabi ng kaibigan ko tungkol dito. Sabi niya, "ang kandidato ay hindi dapat tumatakbo para mayroong magpresenta sa kanyang kurso. Ang partido ay hindi dapat nabuo dahil kayo ay pareho lamang ng kurso. Ang kandidato ay tumatakbo dahil alam niyang may magagaw siya para sa kanyang kapwa at kayang nasaskupan". MAPWERSA! Pwede na pang-Meeting de Avance  na magaganap bukas ng alas diyes ng umaga, na hindi ko madadaluhan dahil mayroon akong klase, na siya ring aking ikinaiinis. Tama nga naman ang sabi niya. May punto din.

Hmm..Walang ibang kandidato pa ang lumapit sa akin para sila'y iboto maliban nalang sa mga kaibigan kong tumatakbo. Kahit na hindi ko sila gaanong matatawag na kaibigan sana lang ay nilapitan nila ako, kinumbinse kung bakit sila ang dapat kong iboto. Hindi nila alam baka magbago ang isip ko. Siguro, naisip lang nila ay hindi gaanong makaapekto ang boto ko. Pwes nagkakamali sila. Mga alagad, wag silang iboto. Joke! Hindi naman talaga ako ganoon kasikat sa aming kolehiyo kaya siguro nila naisip iyon.

Medyo umaga na at nasusunog na rin ang aking kilay kaya tatapusin ko ang post na ito sa akin kakornihan:

Bigla akong napadaan sa isa sa aking mga kaibigan na tumatakbo din. Johara pala name niya at wala na akong paki ngayon sa pagko-code name. Di na importante ngayon.

J: Tian, vote for me ha?
Ako: I won't vote for you.

[napa-sad face si Johara]

Ako: I won't [just] vote for you. I'll campaign for you.

Ses! Mais festival talaga! hahaha. Sige hayaan na ninyo akong tumawa. Iiyak na ako mamaya. Hindi pa pala ako nakapag-aral sa pasulit namin. Patay!

Friday, February 4, 2011

Mga Sulat ni Kristian: Si Payaso

0 investigated
 Mahal kong  Binibining. K,

Iilang taon na rin pala ang ating pinagsamahan. Hindi ko lubos akalain na magkasama na pala tayo sa halos siyam na taon. Naging magkaklase tayo simula sa kindergarten. Sa totoo lang ay hindi ko talaga maalala kung ano ang mga ginagawa natin sa ilang taong iyan. Patawad pero halos lahat ng aking kabataan ay hindi ko makuhang maalala ng ensaktong-ensakto.

Subalit, iisa lang ang naaalala ko sa iyo. Isa ka sa mga malalapit kong mga kaibigan. Sa tingin ko rin ay mas malapit ang loob mo sa akin kumpara sa iba nating mga lalakeng kaklase. Minsan nga ay napaisip ako na ang importansyang ibinigay mo sa akin ay higit pa sa pagpapahalagang ibinigay ko sa iyo. Sa yaong persepsiyon ay nagkaroon din ako g tanong. Pitong taon din tayong nagkasama noon at pitong taon din akong napaisip sa aking mga impresyon.

Lumipat ako ng paaralan noon. Hindi na tayo nagkita. Isang taon ay naputol ang ating komunikasyon at isang taon ay tila nalimutan ko na ang tanong na kaytagal nang bumabagabag sa aking isipan.

Tayo na lamang ay parehong nabigla sa muli nating pagkikita sa isang prestihiyosg hayskul sa ating lugar. Walang masyadong nabago sa 'yo maliban nalang sa pagiging malapit natin sa isa't isa. Hindi pa naman tayo magkaklase nun.

Muli ay lumipat na naman ako sa ibang eskwelahan. Hindi ko kinaya ang pressure sa naturang paaralan. Mga ilang taon na naman ang pagkaputol ng ating komunikasyon. Tatlong taon din ang lumipas, tatlong taon muli na hindi tayo nagkita. Muli na naman ay naging magka-iskulmeyt tayo ngunit ngayon ay sa kolehiyo. Minsan pa nga kitang biniro na "Sinusundan mo ba ako? Kasi maging sa kolehiyo ay pareho pa tayo ng departamento." Pareho lang tayong natawa noon. Biro nga naman iyon.

Ngayon, ay magkaklase na tayo. Halos magka-block pa tayo. Pinalad nga lang naman akong pumasa sa isa sa mga asignatura natin. Dahil magkaklase tayo sa halos lahat ng subjects ay naging malapit tayo ulit sa isa't isa. Sa ilang minuto ng ating pagsasama sa ating mga bakantend oras ay nagkwekwentuhan tayo sa ating kabataan at mga kalokohan natin sa elementarya. Dahil din siguro sa ating pagiging malapit sa isa't isa ay isa ako sa mga napili mong sumbungan ng iyong problema at isa sa mga tagapayo mo sa iyong buhay pag-ibig kahit na alam mong ako ay NGSB (tama, walang pang babaeng nagkamali na ako'y ibigin.).

Ako ay nagsilbing iyong tagabigay ng opinyon ukol sa mga kalalakihan, lalo na sa iyong nobyo ng mga panahong iyon. Ako na lamang din ang nabigla sa desisyong ninyong maghiwalay na lamang ng landas. Mahirap din kasi pareho ko kayong kaibigan.

Ngunit, okey na siguro ngayon. Sabi mo ay okey ka na. hindi ka bitter. Hindi ka na nasasaktan o nagagalit 'pag siya'y iyong nakikita. Sabi mo may panibago ka ng inspirasyon. Hindi naman ako nagtaka. Kilala ko naman ang mga crushes mo. Nabigla na lamang ako nang iyong sambitin ang iyong panibagong inspirasyon na iyo pang inilihim sa isang alyas na Payaso. Sabi mo pa eh kilala ko ito at lagi pa nating kasama. Ang ipinagtataka ko lamang eh kung bakit mo pa kailangang ilihim ito sa isang codename. Lagi mo pang itinatanong sa akin na halata naman talaga kug sino si Payaso. Napaisip pa tuloy ako. Limang lalake lang namin kaming laging mong kasama sa ngayong semester. Nagsimula ako mag-eliminate ng mga tao pero hindi ko pa rin kayang hulaan kung sino. Hindi na ako naabala pa dito. Hindi naman kailangan na malaman pa namin kung sino ang nagpapasaya sa iyo basta't napasaya ka lang niya ay ayos na.

Mga ilang oras din matapos mong sabihin sa akin ang ukol kay Payaso eh sumindi ang bumbilya sa aking utak. Hindi kaya...hindi kaya si Payaso ay si... Hindi, hindi naman siguro maaari ang aking iniisip. Pero wala akong magagawa. Tila ay wala ng iba pang maaaring maging si Payaso. Sa oras na iyon ay natuldukan at nabigyan na rin ng linaw ukol sa aking impresyon na aking nabuo labindalawang taon na ang makalipas.

Sa ilang mga araw ulit ng ating pag-uusap ay tila lagi mong ibinubukas ang topic kay Payaso. Tinatanong mo ako kung kilala ko na ba. Kahit na mayroon na akong ideya eh nagsinungaling akong hindi ko alam. Tinatanong mo pa ako kung ayos lang ba na isa sa mga kaibigan ay may gusto sa iyo. Ang naging sagot ko naman sa 'yo ay okey lang ito.

Ngunit, ang katotohanan niyan ay hindi. Siguro noon ay iyon ang naiisip ko pero ngayon ay alam kong mali pala ang pagkakahula ko sa aking pakiramdam. Nakakailang din pala ang ganoon. Parang nakakailang din pala na malamang mong ikaw ay pinapaginipan ng isa iyong kaibigan.

Sana ngayon ay masaya ka sa iyong mga inspirasyon. Pero sana din ay hindi mo na ako tatanungin kung kilala ko si Payaso. Nais ko sanang ipaalam sa iyo na kilala ko na kung sino si Payaso. Subalit, ayokong iyong malaman na alam din pala ni Payaso kung sino siya. Oo, napaalam ko na kay Payaso ang tungkol sa iyo. Sana lang ay hindi mo na ako pipilitin pa na ipaalam sa iyo na kilala ko na si Payaso at na kilala ka na rin ni Payaso.

Nagmamahal,

Ginoong P.

[langya! mahaba din pala ang na-type ko. Okey na rin. kahit papaano ay nahimasmasan ako. Nakuha niyo sana ang nais kong ipahiwatig. :) ]

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...